Felsefeci olmama ramak kalmıştı! Üniversite sınavında tercihlerim arasında son dakikaya kadar ODTÜ Felsefe Bölümü de vardı. Sonra “hısım-akraba-rehber hoca” telkinleri sonucunda tam da ODTÜ Felsefe Bölümü’nün yerine şu anda okuduğum bölümü yazmıştım. İşin garibi ben fen bilimlerinden sınava girmeme rağmen ODTÜ felsefeye yetecek kadar türkçe-matematik puanım vardı. Eskişehir’e geldikten iki sene sonra tekrar girdim ben ÖSS’ye ve yine oraya gidecek puanı aldım ama gelin görün ki şu oldu bu oldu yine gidemedim.

Bu tercih muhabbeti ile alakalı aklıma şimdi gelen bir anektod: tercih listemi gösterdiğim dayımın, tercihlerimi “Eskişehir, bu yol üstü, bu olur“, “Isparta, bu yol üstü değil, bu olmaz” şeklinde elemesiydi. Neymiş efendim birisiyle bi paket filan gönderince kolayca ulaşacakmış bana. Hehehe, ilahi.

Her durumda ve her yerde uyuyabilirim! Yeterince açık sanırım. Işık, gürültü, kalabalık veya başka hiç birşey ve hiç bir şeyler. Krallar gibi uyurum valla, affetmem :)

Çay tiryakisi değilim!

Efem bendeniz “Çay tiryakisi” değil, “Çay muhabbetinin tiryakisi”yim. Bilmem anlatabildim mi ?

Eşantiyon ürünlere karşı zaafım var! Size garip gelebilir ama nerde bir eşantiyon - promosyon ürün görsem “bu benim olmalı, düvüüü! düvüü! düvüü!” diye bi alarm veriyor bünyem. Mesela ilaç firmalarının filan dağıtığı ajandalar var ya onlar olsun, post-it türevleri olsun, ne bileyim, gazozların yanında verilen bardaklar olsun çeşitli başka şeyler filan.. Bütün bunlar beni benden alıyor önümüzdeki haftalara devrediyor. Mesela markete bir kutu kola için gidip elimde iki adet 2.5 litrelik kolaya yapışık bardakla çıktığım çok olmuştur. Ya da sırf ajandasını bana versin diye arkadaşıma yalvardığım, türlü takas önerileri sunduğum.

Bazen küçük kardeşimin sınıf arkadaşları ona birsürü eşantiyon, promosyon ürün getiriyorlar. Sonra ben de ondan cebren ve hile ile araklıyorum.