nisanın ayının yağmurlu bir günüydü
telefonum çalıyordu ağlamaklı bir ses
ve yalvarırcasına konuşmaya çalışan biri arıyrodu beni
uzaklrada kalmıştı aşkı ve sevgisi
dünya dolu bakışları vardı ve sevgi doluydu aslında
inanmak zor geldi bana beni affet diyen oydu aslında
şimdi biliyorum geri gelmek istiyor ama ben istemiyorum artık
çünkü kalbimi çoktan gömmüştüm toprağa
kimdi biliyorum ama kimsenin bilmesini istemiyorum
artık kalbim olmadığından dolayı bende artık sevemiyorum...
gözlerim onu arardı her yerde sevgi dolu bakışların içinde
ne bir sevgi ne bir aşk değildi bu sevgiden çıkmıştı..
önce hüzün sonra kin biraz daha sonra nefret başlamıştı
unutmaya çalışıyorsun artık unutmak zor olsada
sevilmek aslında çok güzeldi be...
değerini biliyordun aslında sevginin
kıymetini biliyordun sende sevilmenin
SÖYLEYİM şimdi hayat oyunmu oynadı sizce ve bu oyunu benmi kaybettim yoksa gidenmi ?
söyleyin oyun değildide sevgi gerçekmiydi ben değerini bilemedim ?.............
hayatta hiç bir değeri olmayan bir şairin günlüğünden alıntıdır kim diye soracak olursanız bunu yazandır aslında
Bir gün kor olacak içindeki düşünceler
Yakacak bütün benliğini
Ben aklına geldiğimde
Yalvaracaksın rabbine
Pişmanlıklarına yalvaracaksın
Hep düşüncelerinde olacağım
Gülmek bile acı verecek bedenine
Gün gelecek çıldıracak düşüncelerin
Saçmalayacak dilin
Ellerini uzattığında
Bensizliğin fırtınalı günlerini yaşayacaksın
Her yıldız kayışında beni dileyeceksin
Hep ben olacağım aklında
Çıldırtacağım ruhunu
Ve benim yaşadığım acıları yaşatacağım
Bir gün sıyrılacağım düşüncelerinden
Ulaşılmaz olacağım
Bir anı olarak kalacağım aklında
Üzerime bir kürek toprak attığında.........
Bensiz kalacaksın.....
Bensiz yaşamaya alışacaksın
Yavaş yavaş
Kayıp gidecek yıllar
Avuçlarından,
Tutamayacaksın.
Zaman
İçecek koca ömrü bir yudumda,
Benden uzaklarda,
Yalnızlığı alıp koynuna
Uyuyacaksın.
Nasıl bir duygudur aşk?
Coşmak aynı yatakta / bir ırmak gibi?
Sarmaş dolaş / sabahlamak geceyi?
Öpmek / sıcak dudakları?
Sevişmek ne?
Unutacaksın.
Koyduğun hiçbir şey
Yerinde olmayacak / yokluğumda,
Sap saman karışacak birbirine,
Bağbozumu
Başlayacak bahçelerinde
Dalların üşüyecek,
Rüzgârda titreyecek.
Tipiye yakalanmış kuş gibi
Donacaksın.
Fotoğraflar olacak
Tek tesellin,
Anılar dostun.
Geçmişte kalan aşkımızı
Dinlediğin şarkılarda bulacaksın.
Aylar sonra
Yeni bir baharı
Müjdeleyen kuşlar
Öterken sabah serinliğinde,
Açacaksın
Uykuya terkettiğin gözlerini / bensiz
Ve yapayalnız.
Sol yanında sevdiğin
Olmayacak yatağında,
Duvarlarına
Anılarımız sinmiş odanda,
Yalnızlığınla kalacaksın.
“Olmaz” deme sevgili!
Yaşayacaksın bir gün bu yalnızlığı,
Yokluğumu
Soğumuş avuçlarında,
Damarlarında duyacaksın.
Çekip gideceğim sonunda / uzaklara,
Bir gün / bensiz
Yeni sabahlara uyanacaksın,
Ağlayacaksın.
Soracaksın kendine:
“Ben nerde yanlış yaptım?” diye.
Bulsan da yanıtını
Yararı yok sevgili!
Geç kalmış olacaksın.....
Şimdiden hazırla kendini / yokluğuma,
Bir gün
Bensiz yaşamaya
Alışacaksın.
